تقدیم به ابجی فاطمه

 

                                                                                                                                                

دوش اشکی به نگه آمد وبر چهره چکید
کس در آن خلوت غم اشک منه خسته ندید
هر زمان با دل خود گفتم ومیگویم باز
مشو با هرکه ز ره آمده همصحبت راز

تا به کی در کف پای دگران دل بنهی
تا به کی ساده دل و بی خرد وخام وتهی
کی بخود آمده خود را بدهی ارج و بها
همچو یک بنده وارسته آن یکّه خدا

تا بکی هر که ز ره آمد , باشد غم تو
او که گوید شده همراه تو وهمدم تو
زهر اندوه به جان دادی و همراه شدی
ز شکستن به رهش دیر تو آگاه شدی
بی خرد اینهمه سرخوردن از این دهر بس است
نارفیقی که ترا میدهد این زهر بس است
جز خدا یار دگر هم نشود هم سخنم
آن خدا یاور فرزانه ء شیدا که : منم


 

/ 3 نظر / 5 بازدید
محمد باقر

سلام دوست عزیز وبلاگ خوبی داری . بهت تبریک میگم . خوشحال می شم از وبلاگ من بازدید کنی . http://my-web.persianblog.ir

افشین

خاته قهر نکن خوب نیست [نیشخند]

افشین

خاله